Μπορείτε να επικοινωνήσετε με το διαχειριστή του blog μέσω του e-mail
dionysioss.blogspot.com@gmail.com
Σχόλια, παρατηρήσεις, προτάσεις και
ό,τι άλλο θέλετε για να γίνει αυτή η προσπάθεια καλύτερη...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παιδεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παιδεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011

Μεσολόγγι: ''Μαθητές μου είναι έτοιμοι να λιποθυμήσουν από την πείνα''!


Τα λόγια αυτά ανήκουν σε δασκάλα δημοτικού σχολείου, που μίλησε στον δήμαρχο της πόλης...








Φαινόμενα ημιλιπόθυμων μαθητών, λόγω ασιτίας, καταγγέλθηκαν στον δήμαρχο Μεσολογγίου, Παναγιώτη Κατσούλη. Η δήλωση αυτή έχει προκαλέσει σάλο στο Μεσολογγι και η καταγγελία αφορά σε δημοτικό σχολέιο της περιοχής. 


Η δασκάλα του σχολέιου κατηγγειλε στον ίδιο τον Δήμαρχο πως τουλάχιστον δέκα μαθητές πηγαίνουν στο σχολείο έτοιμοι να λιποθυμήσουν λόγω ασιτίας.

Για το λόγο αυτο ο Δήμαρχος Μεσολογγίου θα προχωρήσει στην δημιουργία Τράπεζας τροφίμων προεκιμένου να μπορούν οι μαθητές στα σχολεία να πίνουν τουλάχιστον ένα ποτήρι γάλα.


Δε έχω λόγια...ντρέπομαι και σίγουρα λυπάμαι αυτά τα παιδιά!τι μπορεί να πει κανείς σε αυτά τα παιδιά; Ποιος αντέχει να τα  κοιτάξει στα μάτια;...
Αν μπείτε στο σύνδεσμο, θα διαπιστώσετε ότι δε είναι, δυστυχώς το μοναδικό περιστατικό φέτος...
Ένα πρόβλημα που οι διαστάσεις που παίρνει γίνονται πρωτόγνωρα, ίσως, τεράστιες. Ίσως και ένα ακόμα σημάδι για το μέλλον που προδιαγράφεται...


Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2011

Καλή σχολική χρονιά!....


καλή αρχή να ευχηθούμε σε όλους και καλή νέα σχολική χρονιά...

Όσο καλή μπορεί να ναι με τις τωρινές συνθήκες της κοινωνίας, της παιδείας κτλ...Τα ξέρουμε όλοι, ας μην αναφέρω...
Σκέφτομαι όλα αυτά τα παιδιά που σήμερα ξεκινάνε, πρώτη μέρα στο σχολείο... Προσπαθώντας να θυμηθώ όταν και γώ έκανα τα πρώτα βήματα...Δύναμη και υπομονή στα παιδιά, ας προσπαθήσουν να αποκομίσουν ό,τι μα ότι μπορούν...Σίγουρα πάρα πολλά τα προβλήματα, μα πάντα με πολύ κόπο και ψάξιμο κάτι επιτυγχάνεται...Θέληση και πίστη να υπάρχει πάνω από όλα υγεία...
Καλή δύναμη να ευχηθούμε και όλους τους νέους που φέτους θα προσπαθήσουν να εισαχθούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση...
Προβληματίζομαι,  με όλη τη σημασία της λέξης, για το μέλλον όλων αυτών των παιδιών...Αρχή είναι ταυτισμένη με όνειρα, ελπίδες, στόχους...ελπίζω να μη φτάσουν πότέ στο σημείο να πουν και τώρα τι;
Συμβουλές από έναν όχι και τόσο παλιό, μα σίγουρα και τα δικά μου μάτια έχουν δει αρκετά: Ποτέ μη χάνετε την ελπίδα σας, τα όνειρά σας...Να τα κυνηγάτε και να προσπαθείτε για αυτά Κάθε Μέρα...
Αυτιά μάτια ανοικτά...και επειδή ούτε επαγγελματικός προσανατολισμός υπάρχει, η εκπάιδευση είναι τόσο δύσκολη, όπως και το να βρεις δουλειά, να βρείτε κάτι που σας αρέσει...Όσο πιο μικροί μπορείτε, τόσο καλύτερο...
Καλή δύναμη και στους γονείς...Δύναμη Πίστη και Ευκαιρίες στα παιδιά μα σίγουρα να φροντίσετε να χουν αντίληψη του τι κάνουν κτλ...
Πάνω από όλα όμως Αγάπη, Πίστη....
ΑΝ και οι μέρες είναι δύσκολες, πάντα σε κάθε αρχή, ακόμα και αν ισχύει το "κάθε αρχή και δύσκολη", έχουμε ελπίδα...
Πώς άλλωστε να μη έχουμε ελπίδα όταν είναι μια αρχή για τα παιδιά, τους νέους αυτού του τόπου;

Με αυτήν την ελπίδα κλείνω....

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ !
ΔΙΟΝΥΣΗΣ

Επίλογος, αυτής της ανάρτησης, τραγουδάκι...θυμίζοντάς μου εποχές και στιγμές και...

Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011

οδική συμπεριφορά...


αφορμή για αυτή την ανάρτηση στάθηκε 1 ακόμα θάνατος ενός παιδιού 16 χρονών στη πατρίδα Κεφαλονιά, συγκεκριμένα στους Ελλειούς, που οδηγούσε μηχανάκι (ενώ ένα άλλο παιδί 18 χρονών -από πίσω είναι σοβαρά τραυματισμένο).. Δε έχει σημασία από που ήταν κτλ...απλά αυτό το θλιβερό συμβάν στάθηκε αφορμή γι αυτήν την ανάρτηση...
Ούτε ξέρω πώς και γιατί (κάτι ακούστηκε για σούζα κτλ)όμως επαναλαμβάνω αυτό το συμβάν ήταν η αφορμή , ένα ερέθισμα προβληματισμού, ένα ερέθισμα στη μνήμη για να μου θυμίσει περιστατικά και πολλά πολλά άλλα...

Όπως έγραψα και στον τίτλος αυτής της ανάρτησης..οδική συμπεριφορά...πόσο σωστή είναι...τι να πούμε ειδικά για τα μηχανάκια..Κατ' αρχάς η οδήγηση χωρίς κράνος, οδήγηση με μεγάλη ταχύτητα, ελιγμοί και σούζες...Επίσης ένα τρισάθλιο, και εξαιρετικά επικίνδυνο είναι που ελίσσονται ανάμεσα στα αυτοκίνητα σε μποτιλιαρίσματα, φανάρια, ή για το πόσες φορές περνάτε με κόκκινο...ΠΟΙΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ;
Είναι και πολλά πολλά άλλα όπως να οδηγεί ο πατέρας με το μικρό παιδάκι μπροστά...
και πολλά πολλά άλλα...
για να καταλήξουμε στα παιδιά νέους...νομίζω πως έχει παρεξηγηθεί ο ρόλος του μηχανακιού...Είναι ένα μεταφορικό μέσο...όχι μέσο επίδειξης και φιγούρας...Τουλάχιστον οι γονείς που πολλές φορές πληρώνουν το λένε αυτό;Ένα άλλο πάλι είναι το πόσοι από τους νέους οδηγούς έχουν χαρτιά (δίπλωμα, άδεια).Αυτό το λέω όχι γιατί με το δίπλωμα σημαίνει ότι έχει μάθει κανέις (έτσι όπως γίνονται οι εξετάσεις ) αλλά τουλάχιστον ότι οδηγείτε σε νόμιμη ηλικία (κάτι είναι και αυτό, οι άδειες ανάλογα με κυβικά-ηλικία δε έχουν βγει τυχαία, πώς είναι δυνατόν ένα 15 χρονο να ελέχγει 200 ή 600 cc;
Επίσης, άλλο θέμα είναι το κράνος...πολλοί δυστυχώς αγοράζουν μηχανάκι χωρίς κράνος..άλλοι πάλι το χουν στον αγκώνα, για να το βάλουν όταν πέσουν σε μπλόκο, καθώς χαλά το μαλλί...
Σίγουρα οι περισσότεροι από μας έχουμε κάνει λάθη, πολλά λάθη..Το ότι κάναμε λάθη δε σημσίνει ότι π΄ρεπει να συνεχίζουμε ή να αφήνουμε και τους άλλου ειδικότερα νέους να κάνουν...αντιθέτως πρέπει να προσσπαθούμε να τα αποτρέπουμε...Αυτό προυποθέτει να μαστε και με λογικοί άνθρωποι και πολλά πολλά πράγματα όπως εκπαίδευση στα σχολεία (κυκλοφοριακή αγωγή κτλ).Σημαντική ευθύνη έχουν και οι γονείς, μιας και συνήθως είναι αυτοί που βάζουν αν ίχι όλο το ποσό, μέρος),τουλάχιστον ας αγουράζουν και ένα κράνος, και παράλληλα ας πούνε και δυο πράγματα...και ας μη ξεχνάμε...δε αρκεί πάντα να προσέχουμε εμείς, αλλά να προσέχουν και οι άλλοι με ό,τι αυτό συνεπάγεται...
Τέλος αν δε έχουμε εμπλακεί σε κάποιο ατύχημα, σίγουρα οι περισσότεροι από μας έχουμε δει...ξέρουμε πόσο εύκολο είναι να συμβεί...

Τέλος κάποιοι λόγοι που γίνονται είναι η φιγούρα, η βιασύνη για δουλειές κτλ...πόσο σημαντικά είναι όλα αυτά σε σχέση με τη ζωή μας που είναι ΜΟΝΟ ΜΙΑ;

Ελπίζω αυτό το συμβάν να ταν το τελευταίο...
ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΚΡΑΝΟΣ , ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΣ
(με ό,τι μπορεί συμπεριλαμβάνουν αυτές οι λέξεις...)
και ενα γενικότερο μήνυμα...
ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΤΟ.


Παρασκευή 13 Μαΐου 2011

Η ώρα των πανελληνίων...





Για ακόμα μια χρονιά ξεκίνησαν χτες οι πανελλήνιες εξετάσεις...
ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ&ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟΥΣ.

Αυτή η διαδικασία, αρκετά επίπονη, σε λίγες μέρες καλείται κανείς να αποδείξει γνώσεις, (αναλόγως και τη δυσκολία των θεμάτων που και αυτή εξαρτάται από πολλούς πολλούς παράγοντες). Ελπίζω κάποτε να βρεθεί κάτι καλύτερο για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαιδεύση..Για την ακρίβεια πολλά θα πρέπει να αλλάξουν και σίγουρα όχι μόνο στα πανεπιστήμια και στον τρόπο εισαγωγής τους...Αλλά πολύ πολύ πριν ή αν προτιμάτε αλλαγή σε όλο το εκπαιδευτικό σύστημα από το νηπιαγωγείο. Δε είμαι ικανός ούτε αρμόδιος να πώ τι και πώς πρέπει να αλλάξει...Απλά κάποια πράματα μόνο θέλω να αναφέρω...Το βασικότερο λάθος είναι δε ασχολούμαστε ή ελάχιστα ασχολούμαστε με το θέμα του επαγγελματικού προσανατολισμού...Από μικρά οδηγούνται τα παιδιά σε ένα πρόγραμμα γεμάτο φροντιστήρια για πολλές γνώσεις (γλώσσες κτλ)και ιδιαίτερα για τα μαθήματα (ειδικότερα στο λύκειο). Έτσι οδηγείται το παιδί να παίρνει μια κατεύθυνση στη β λυκείου, να δίνει πανελλήνιες και πολλές φορε΄ς να περνάει σε κάποια σχολή που όταν αρχίζει διαπιστώνει ότι δε του αρέσει με αποτέλεσμα την επόμενη χρονιά ή να ξαναδίνει εξετάσεις ή να ξανακαταθέτει μηχανογραφικό...Αυτό το θέμα είναι πολύ σοβαρό γιατί με βάση αυτή τη εκπαίδευση θα ακολουθήσει αργότερα αν τα καταφέρει ένα επάγγελμα, που με αυτό θα ζεί τα υπόλοιπα χρόνια...Καταλαβαίνετε λοιπόν πόσο άσχημο είναι να κάνεις κάτι που δε σ αρεσει απλά και μόνο για να παίρνεις τα απαραίτητα λεφτά...Συνέπεια αυτού είναι το να μην είσαι καός σε αυτό που κάνεις...

Ένα άλλο θέμα είναι η σύνδεση της δευτεροβάθμιας με τη τριτοβάθμια εκπάιδευση...Έχει παρατηρηθεί τελείωνοντας το λύκειο να περνάς σε μια σχολή (με τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζουν και αυτές) και να χρειάζονται προαπαιτούμενες γνώσεις τις όμως εσύ δεν έχεις...Σκεφτείτε τη δύσκολη θέση ενός φοιτητή με το ίδιο πρόβλημα...
Ένα άλλο συναφές πρόβλημα είναι τα Επαγγελματικά Λύκεια, που μόνο και μόνο και μόνο από το όνομα φαίνεταιο ο σπουδαίος ρόλος τους...Ας ερωτηθούν όμως απόφοιτοι - που και αυτοί εισάγονται   
σε σχολές (και με κάποιο ειδικό καθεστώς  αυτοί της ομάδας Α') για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν...
Αφήνω για το τέλος τα προβλήματα στις σχολές. Πόσες έχουν οικονομικά προβλήματα - προβλήματα στη λειτουργία και στη βιωσιμότητά τους;( με άμεσο αντίκτυπο σε σπουδαστές μα και σε διδάσκοντες-ειδικότερα στους ωρομίσθιους)

Πόσο ειρωνικό είναι σε μια τόσο δύσκολη κοινωνική κτλ περίοδο που ζούμε αντί να ανοίγουν σχολές και να καλλλιεργούν γνώσεις δεξιότητες στους νέους, να υπολειτουργούν ή και να κλείνουν; Στον αντίποδα όμως κάποτε άνοιγαν πολλές σχολές κυρίως σε επαρχία με περίεργες ειδικότητες και που συχνά λειτουργούσαν με ελάχιστους φοιτητές καθώς οι περισσότεροι καιν δε τις έβαζαν στο μηχανογραφικό ή απλά γράφονταν και δε πατούσαν...Δυστυχώς αυτά τα λάθη έρχεται κάποια στιγμή που τα πληρώνουμε...
Έγραψα πολλά το ξέρω...Είχα και άλλα τόσα...Με ένα τόσο σοβαρό και ευαίσθητο θέμα που αφορά τους νέους- το μέλλον αυτού του τόπου πρέπει όλοι ν α δείξουμε τη δέουσα προσοχή...
Πάντως εγώ προβληματίζομαι για το μέλλον όλων αυτών των παιδιών...Πρόαλα αυτά ελπίζω σε ένα καλύτερο αύριο...

Θα ξαναευχηθώ σε όλους τους εξεταζόμενους καλή επιτυχία, δύναμη (και στις οικογένειες τους). Να θυμάστε πάνω από όλα είναι να μαστε υγιείς...

Πέμπτη 7 Απριλίου 2011

Το γράμμα ενός Φιλανδού μαθητή προς ένα φίλο του ΄Ελληνα...


δε θα γράψω πολλά, απλά ένα μπράβο στο πολύ καλό http://parapona-rodou.blogspot.com απο' όπου και το βρήκα...
αν και μεγάλο δείξτε υπομονή και διαβάστε το...συμπεράσματα δικά ΣΑΣ...

«Αγαπητέ Σωκράτη, μαθαίνω αρχαία ελληνικά και επειδή χθες διαβάζαμε μια επιστολή του Επίκουρου προς το φίλο μου Μένοικο...
μου άρεσε η προσφώνηση της επιστολής του και προσπάθησα να τη μιμηθώ.



Λοιπόν, όπως μου γράφεις, άκουσες ότι εμείς εδώ στη Φιλανδία βγήκαμε πρώτοι στον κόσμο στην Παιδεία, ενώ εσείς δεν τα πήγατε και τόσο καλά και θέλεις να μάθεις το γιατί. Θα προσπαθήσω, όσο γίνεται απλά, να σου περιγράψω το εκπαιδευτικό μας σύστημα και πως περνάω μια ολόκληρη μέρα.

Το σύστημά μας

Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να σου πω ότι εμείς εδώ στη Φινλανδία, από την 1η μέχρι και την 9η τάξη πηγαίνουμε στο ίδιο ενιαίο ολοήμερο σχολείο. Αφού προετοιμαστούμε κατάλληλα στην ηλικία των 6-7 ετών σε μια προκαταρκτική τάξη, μόλις συμπληρώσουμε τα 7 αρχίζει το σχολείο.

Από την 1η μέχρι την 6η τάξη το σχολείο λέγεται «Alaaste» και από την 7η μέχρι την 9η τάξη «Yia-ste».

Μετά, όσοι θέλουν μπορούν να πάνε στο «Lyseo» ή στο επαγγελματικό σχολείο. Όσοι τελειώνουν το Λύκειο μπορούν να συνεχίσουν, με εξετάσεις φυσικά στα 20 πανεπιστήμια που έχουμε, ακολουθώντας ακαδημαϊκές σπουδές.

Αυτοί που θα τελειώσουν το επαγγελματικό σχολείο θα συνεχίσουν στις 29 πολυτεχνικές σχολές μας, οι οποίες είναι περισσότερο προσανατολισμένες στην αγορά εργασίας. Εκεί μπορούν να γίνουν από φυσικοθεραπευτές, νοσοκόμοι μέχρι και μηχανικοί.

Επιλέγουμε μαθήματα

Εγώ προετοιμάζομαι του χρόνου να πάω στο Lyseo – Λύκειο. Εκεί η σχολική περίοδος χωρίζεται σε 5 περιόδους και η κάθε μια διαρκεί 6 εβδομάδες και τελειώνει με μια εβδομάδα εξετάσεων, όπου χορηγούνται και πιστοποιητικά επιδόσεων.

Σε κάθε περίοδο οι μαθητές έχουν το δικαίωμα, μέσα από τα προσφερόμενα μαθήματα, να κάνουν τη δική τους επιλογή και να δημιουργήσουν το δικό τους πρόγραμμα μαθημάτων. Υπάρχουν κάποια μαθήματα που είναι υποχρεωτικά, όμως η χρονική κατανομή είναι δουλειά του μαθητή.

Για να το καταλάβεις, αυτό που θα πρέπει να σου πω είναι ότι παρότι είσαι π.χ. στη δεύτερη τάξη, μπορείς, αν θέλεις, να παρακολουθήσεις κάποια μαθήματα της πρώτης ή και της τρίτης τάξης. Η επιλογή είναι δική σου υπόθεση και εξαρτάται από τη διάθεση, την όρεξη και τις προθέσεις σου. Αν σε κάποιο μάθημα δεν περάσεις τις εξετάσεις μπορείς να το επαναλάβεις κάποια στιγμή της χρονιάς που θα νιώθεις έτοιμος. Για τις γλώσσες και τα μαθηματικά υπάρχουν τα λεγόμενα «βραχύχρονα» και τα «μακρόχρονα» εντατικά τμήματα.

Είμαστε όλοι ίσοι

Δεν έχουμε καθόλου ιδιωτικά σχολεία, ούτε ειδικά ή ελίτ σχολεία υπεροχής. Στο ίδιο σχολείο μ’ εμένα πηγαίνει και η κόρη του πρωθυπουργού μας, του προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού μας, και πολλά άλλα παιδιά με αναπηρίες, καθώς και τα παιδιά μεταναστών.

Εμείς, όπως λέει και ο πρωθυπουργός μας, «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε ένα παιδί, διότι κοινωνικοί αποκλεισμοί, διακρίσεις και γκετοποιήσεις δεν έχουν θέση στη μάθηση. Θεωρούμε ότι ενσωμάτωση, κοινωνικοποίηση και μάθηση πάνε μαζί».

Σε όλα τα σχολεία μας τα πρότυπα είναι οι καλύτεροι, αλλά όπως είναι δομημένο το σύστημά μας, μη νομίσεις ότι όσοι δεν είναι πρώτοι υποφέρουν και νιώθουν μειονεκτικά. Το αντίθετο μάλιστα, οι καλύτεροι παρακινούν τους υπόλοιπους προς τα πάνω και ο καθένας, με τη βοήθεια φυσικά των δασκάλων μας, προσπαθεί να ξεπεράσει τον εαυτό του, αντί να απογοητευτεί και να πέσει στην αδράνεια.

Μετά το βασικό μάθημα, οι πιο αδύναμοι έχουν ενισχυτική διδασκαλία και ψυχολογική στήριξη, γι’ αυτό και οι πρώτοι μαθητές κάθε τόσο εναλλάσσονται.

Με αυτόν τον τρόπο δίνουμε ίσες ευκαιρίες σε όλους και παράλληλα διατηρούμε την κοινωνική συνοχή μας, σαν μαθητές αλλά και σαν κοινωνία, νομίζω.

Η παιδεία είναι εντελώς δωρεάν μέχρι και την αποφοίτηση από το Πανεπιστήμιο ή το Πολυτεχνείο. Πρόσφατα ήρθαν στο σχολείο μας δάσκαλοι από άλλες χώρες για να μελετήσουν το σύστημά μας και μας είπαν πως έμειναν έκπληκτοι, γιατί δεν είδαν κανένα γκράφιτι στο σχολείο μας. Λένε μάλιστα πως στα σχολεία μας στη Φινλανδία η σχολική βία είναι ανύπαρκτη, σε βαθμό… ανησυχητικό.

Δεν γνωρίζω αν αυτό είναι τόσο κακό, ίσως όμως αυτό να εξηγεί γιατί είμαστε σε διακοπές στη Ρόδο, «ξεσαλώνουμε» λίγο, όπως είδα το καλοκαίρι, και «τα τσούζουμε» ακόμη περισσότερο.

Το ότι είμαστε στο ίδιο σχολείο παιδιά από τόσο διαφορετικά κοινωνικά στρώματα, νομίζω πως μας βοηθάει στο να μαθαίνουμε να σεβόμαστε και να εκτιμάμε ο ένας τον άλλον ανεξάρτητα από το πόσα λεφτά έχει ο μπαμπάς, ανεξάρτητα από τις πνευματικές και σωματικές αναπηρίες ή από το τι χρώμα έχει η επιδερμίδα μας.

Αγαπάμε ό,τι κάνουμε

Αυτό μας βοηθάει πολύ και στην επιλογή του επαγγέλματος. Σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, «οι περισσότεροι δεκάχρονοι συμμαθητές μου πιστεύουν ότι το καλύτερο επάγγελμα, είναι αυτό που τους αρέσει, που το κάνουν με το κέφι και όρεξη, όπου μπορούν να γνωρίσουν ενδιαφέροντες ανθρώπους και να έχουν τη δυνατότητα να πάνε διακοπές όπου τους αρέσει. Το πόσα λεφτά θα βγάζουν είναι σημαντικό αλλά όχι το σημαντικότερο κίνητρο».

Αυτό μπορεί να εξηγεί και το ότι, αν ακούσεις, η Φινλανδία είναι η χώρα με το χαμηλότερο δείκτη διαφθοράς στον κόσμο. Οι δάσκαλοί μας παίρνουν πολύ λιγότερα λεφτά από τους Γερμανούς και τους Γάλλους, δεν έχουν το καλύτερο αυτοκίνητο, αλλά όμως αυτό δεν τους εμποδίζει να αγαπούν αυτό που κάνουν. Νομίζω πως η κακή παιδεία και διαφθορά πάνε χέρι- χέρι.

Εδώ θα πρέπει να σου πω ότι το αγαπημένο σύνθημα του διευθυντή μας Βαατάινεν είναι: «Προτιμάω έναν ευτυχισμένο οδοκαθαριστή από έναν νευρωτικό ακαδημαϊκό»

Τον αγαπάμε πολύ γιατί δεν κάνει καμία διάκριση και είναι προστατευτικός και φιλικός σε όλους. Συνεχώς μας μιλάει για τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη σας που έλεγαν πως: «η μάθηση καλλιεργείται καλύτερα εκεί όπου βρίσκει σταθερό συναισθηματικό έδαφος, διότι δεν είναι κάτι, που εισάγεται στον ανθρώπινο νου μόνο με την εξωτερική διαδικασία της διδασκαλίας (επανάληψη και μίμηση). Αλλά είναι μία εσωτερική διεργασία ίδιας και εμπειρικής ανακάλυψης, που χωρίς την αμοιβαία βούληση δε μεταδίδεται».

Μια ημέρα μου

Τώρα θα σου περιγράψω πως περνάω την ημέρα μου. Στις 8 αρχίζει το σχολείο μέσα στην τάξη και χωρίς συγκεντρώσεις στο προαύλιο, όπου μέσω ηχείων ακούμε μια εισαγωγική ομιλία αν πρόκειται για κάποια επέτειο, αλλά συνήθως ακούμε μόνο λίγη μουσική για περισυλλογή και ψυχολογική προετοιμασία για το μάθημα. Κάθε μαθητής κάθεται σε ένα θρανίο – τραπεζάκι, που δεν είναι πάντα το ίδιο, επειδή σε εμάς δεν αλλάζουν αίθουσα οι δάσκαλοι αλλά οι μαθητές.

Κάθε δάσκαλος έχει τη δική του αίθουσα και νομίζω πως είναι σωστό, διότι εκεί μέσα έχει τα προσωπικά του αντικείμενα, βιβλία και ό,τι άλλο χρειάζεται για το μάθημά του. Κάθε τάξη έχει επιδιασκόπιο, ραδιόφωνο, τηλεόραση, βίντεο και έναν Η/Υ συνδεδεμένο με το Διαδίκτυο.

Ο δάσκαλος υποδέχεται τα παιδιά στην τάξη του σαν οικοδεσπότης. Όποιος θέλει μπορεί να ζητήσει ακουστικά και μάλιστα ο καθηγητής μου των λατινικών έχει στην τάξη του και έναν οικιακό κινηματογράφο.

Για τις γλώσσες έχουμε ένα εργαστήριο γλωσσών, για τη βιολογία ένα ειδικό εργαστήριο κ.λπ.

Στον δάσκαλο μιλάμε πάντοτε στον ενικό και αν έχουμε κάποιο πρόβλημα φωνάζουμε «hei ope» που σημαίνει «ε δάσκαλε» και έρχεται ο δάσκαλος να μας βοηθήσει.

Αν κάποιος δεν ξέρει κάτι ή δεν έχει λύσει κάποιο πρόβλημα, δε σημαίνει απολύτως τίποτα. Η φιλοσοφία μας είναι πως κάθε μαθητής είναι υπεύθυνος για τη μάθηση του. Ο δάσκαλος είναι υποχρεωμένος να του κάνει ενισχυτικά μαθήματα τις απογευματινές ώρες. Αν κάποιος μαθητής ήταν άρρωστος ή πήγε μερικές ημέρες με τους γονείς του διακοπές, ο δάσκαλος υποχρεούται να του αναπληρώσει τις ώρες με ενισχυτική διδασκαλία.

Παρότι θεωρούμε ότι ο μαθητής μαθαίνει μόνο γιατί το επιθυμεί ο ίδιος, υπάρχουν κάπου - κάπου μικρά τεστ αλλά περισσότερο για κίνητρο υποκίνησης. Κάθε μάθημα κρατάει 45 λεπτά και ακολουθεί ένα διάλειμμα ενός τετάρτου.

Στις 11.45 και για μισή ώρα υπάρχει φαγητό, στο εστιατόριο φυσικά και όχι μέσα στις τάξεις. Δευτέρα και Παρασκευή το σχολείο τελειώνει στις 14.00, εκτός κι αν κάποιος θέλει να κάνει κάτι δημιουργικό μέσα στο σχολείο, όπως π.χ. σπορ ή κάτι άλλο. Τις άλλες ημέρες το σχολείο τελειώνει στις 16.00.

Στο Λύκειο, όπως σου έγραψα, μετά από 5 εβδομάδες σχολείο, υπάρχει μια εβδομάδα εξετάσεων σε έξι μαθήματα. Αν κάποιος δεν επέλεξε κάποιο μάθημα, την ημέρα εκείνη είναι ελεύθερος. Για τα τεστ δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος. Όποιος τελειώσει πάει στο σπίτι του. Οι καθηγητές, συνήθως δεν επιτηρούν καθόλου αλλά κανείς μας δεν διανοείται να μιλήσει ή να αντιγράψει γιατί θεωρείται μεγάλη ντροπή. Αν κάποιος δεν είναι ευχαριστημένος με τη βαθμολογία μπορεί να ζητήσει να μη ληφθεί υπόψη και να την επαναλάβει μετά από μερικές εβδομάδες. Μετά την εβδομάδα των τεστ παίρνουμε τα πιστοποιητικά επιδόσεων.

Το τι κάναμε σε όλη τη διάρκεια των 5 εβδομάδων δεν είναι και τόσο σημαντικό. Μετά το σχολείο πηγαίνω στο σπίτι, συνήθως χωρίς την τσάντα μου, αφού εκεί θα κάνω εντελώς διαφορετικά πράγματα από αυτά που έκανα στο σχολείο. Θα ασχοληθώ με άλλα πράγματα που μου αρέσουν επίσης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα διαβάσω κάτι άλλο. Διαβάζουμε πάρα πολύ εξωσχολικά βιβλία, γι' αυτό και στην ανάγνωση βγήκαμε πρώτοι με απόσταση από το δεύτερο, ενώ εσείς όπως άκουσα πιάσατε «πάτο».

Υστερόγραφο


Όπως θα κατάλαβες, η επιτυχία μας είναι ένας συνδυασμός πολλών παραγόντων. Όπως μας λέει και ο δάσκαλος μας, ο Καουρισμάκι, «η εκπαίδευση δε γίνεται ποτέ μέσα σε ένα πολιτικό και- πολιτισμικό κενό. Είναι συστατικό κομμάτι του συνόλου της κοινωνίας, όπου δάσκαλοι, γονείς, μαθητές και πολιτεία συμβάλουν κατά τον ίδιο βαθμό». Η δασκάλα μας μάλιστα, η Κεκόνεν, μας λέει ότι «συμμετοχή στην παιδεία μας έχουν η οικογένεια και η γειτονιά, το κοινωνικό περιβάλλον, δηλαδή η κοινωνία με τις αξίες και τα πρότυπα της, ο δεδομένος χώρος και χρόνος, οι ανθρώπινες σχέσεις, οι νόμοι και τα ΜΜΕ με τις απόψεις και εικόνες που μεταδίδουν».


Γι' αυτό πιστεύω ότι είναι κάτι που δεν αντιγράφεται από κάποιους ειδικούς. Μάλλον θα πρέπει να ανοίξετε έναν πανεθνικό διάλογο, όπου θα συμμετέχουν όλοι και φυσικά κι εσείς τα παιδιά και όχι μόνο κάποιοι «ειδικοί». Το σημειώνω, γιατί άκουσα ότι θα έρθουν στο σχολείο μας κάποιοι «ειδικοί» από την Ελλάδα για να μελετήσουν το σύστημα μας. Φοβάμαι ότι θα δουν ό,τι τους βολεύει.

Χωρίς την κινητοποίηση και τη βούληση ολόκληρης της κοινωνίας σας, δεν νομίζω πως θα πετύχετε κάτι. Νομίζω πως το σύστημα μας είναι πολύ απλό, τόσο απλό, που μόνο άνθρωποι δημιουργικοί ή παιδιά μπορούν ποτέ να το φανταστούν και να το εφαρμόσουν και όχι γραφειοκράτες που θα στείλετε να το μελετήσουν. Πρόσφατα, μαζί με τους γονείς μου παρακολουθήσαμε μια μαγνητοφωνημένη Ομιλία στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας από ένα καθηγητή από το ΜΙΤ της Μασαχουσέτης, τον Symour Papert, ο οποίος μας είπε:

«Όλα τα συστήματα είναι κουτά. Εμείς νομίζουμε ότι τα συστήματα είναι έξυπνα. Πολύ σπάνια όμως τα συστήματα μπορούν να δουν αυτό που συμβαίνει κάτω από τη μύτη τους. Ένα σύστημα, από τη στιγμή που μπαίνει στη λογική της συντήρησης, από τη στιγμή που εναντιώνεται στο άνοιγμα του μυαλού και στην ιδέα της αλλαγής, αρέσκεται να πιστεύει στην ίδια του την προπαγάνδα, στις ιστορίες που ουσιαστικά μόνο του δημιουργεί... Μια κραταιά γραφειοκρατία μπορεί να έχει όλες τις πληροφορίες αλλά λόγω έλλειψης ευελιξίας και καθαρής σκέψης να μην μπορεί να αντιδράσει και να καθορίσει τα γεγονότα».

Νομίζω πως θα συμφωνήσεις, γι' αυτό και στο σχολείο μας οι γονείς μας συμμετέχουν ενεργά στην αξιολόγηση πρόσληψης του διευθυντή αλλά και των καθηγητών. Αν δε συμμετέχουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι για να συναποφασίσουν για το ποιοι θα αναλάβουν το έργο εκπαίδευσης των παιδιών τους, ποιος θα το κάνει καλύτερα και χωρίς σκοπιμότητες;

Είμαι πολύ περίεργος να μάθω πως είναι το δικό σας σύστημα και πως περνάτε την ημέρα σας.

Με ρώτησες πόσο έχει σ' εμάς το τελευταίο μοντέλο της NOKIA, και το Touareg της VW, ειλικρινά δεν ξέρω γιατί δεν έχω κινητό και ο μπαμπάς μου έχει ένα παλιό τζιπ, διότι εμείς στη Φινλανδία έχουμε χιλιάδες χιλιόμετρα χωματόδρομων. Πάντως, το καλοκαίρι που ήμουν στη Ρόδο, είδα πολλά πανάκριβα τζιπ και σκέφτηκα πως μάλλον θα τα χρειάζονται για να πηγαίνουν για σαφάρι στη Σαχάρα, διότι το νησί δεν έχει και τόσους πολλούς δρόμους.


Λοιπόν φίλε μου, «Kiitos» (ευχαριστώ) για το σήμα του «Ολυμπιακού» που μου έστειλες, της αγαπημένης σου ομάδας όπως μου λες, δυστυχώς δεν την γνωρίζω. Ελπίζω με αυτό να μη σε στενοχώρησα, αλλά οφείλω να σου πω, πως με το ποδόσφαιρο δεν τα πάω και τόσο καλά.

Στον ελεύθερο χρόνο μου προτιμάω να πάω στη βιβλιοθήκη της γειτονιάς μου, να σερφάρω λίγο στο Ιντερνέτ, να πάω για σκι ή πατινάζ στον πάγο με τους φίλους μου και τις λίγες ώρες την εβδομάδα που βλέπω τηλεόραση, προτιμάω να δω κανένα ντοκιμαντέρ για την ιστορία σας και άλλες μακρινές χώρες, που δεν έχω πάει. Όπως άκουσα, σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο, είμαστε η χώρα με τη χαμηλότερη τηλεθέαση στην Ευρώπη. Ξέχασα, δε, να σου πω ότι εκτός της σχολικής, σε κάθε γειτονιά μας υπάρχει μια δημόσια βιβλιοθήκη και δεν υπάρχει μαθητής που να μην έχει μια δανειστική ταυτότητα βιβλίων ή σύνδεση με το ιντερνέτ.

Φίλε μου, σου εύχομαι καλή επιτυχία και κουράγιο. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που να μπορούσε να επιλέξει το τόπο γέννησης του.

Φιλικά, Markus Bootsarb


Το τραγουδάκι μπορεί να φανεί λίγο άσχετο, όμως μου ρθε ο τίτλος του μιας και η ανάρτηση με ένα γράμμα ασχολείται...εξάλλου κάποιοι στίχοι ταιριάζουν και σε αυτή τη ανάρτηση