Μπορείτε να επικοινωνήσετε με το διαχειριστή του blog μέσω του e-mail
dionysioss.blogspot.com@gmail.com
Σχόλια, παρατηρήσεις, προτάσεις και
ό,τι άλλο θέλετε για να γίνει αυτή η προσπάθεια καλύτερη...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κοινωνική ευαισθησία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κοινωνική ευαισθησία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2011

Παγκόσμια Ημέρα Παιδιού





καλημέρα, Παγκόσμια Ημέρα για το Παιδί η σημερινή, έτσι αφιερώνουμε λίγες γραμμές...

ένα άρθρο από το site της "Καθημερινής"

Η παιδική ηλικία αποτελεί τη βάση για κάθε ενήλικα. Είναι η περίοδος εκείνη, που ο άνθρωπος διαμορφώνει τον χαρακτήρα του. Για τον λόγο αυτό τα παιδιά θα πρέπει να ενθαρρύνονται σε κάθε τους προσπάθεια, να παίζουν, να νιώθουν αγάπη, ασφάλεια, την προστασία των ενηλίκων από κάθε κίνδυνο. Αλήθεια, όμως, πόσο δύσκολο είναι σήμερα να είσαι παιδί; Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Βάσει στοιχείων που δημοσίευσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, από τα 78 εκατομμύρια πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ένας στους τέσσερις είναι παιδί. Με άλλα λόγια, 14.820.000 παιδιά, δηλαδή το 19% των παιδιών που ζουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, απειλούνται από τη φτώχεια. Το 2005 το ποσοστό αυτό στα 27 κράτη μέλη έφτανε το 19% για τα παιδιά ηλικιών 0-17 ετών, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για το σύνολο του πληθυσμού ήταν 16%. Στις περισσότερες χώρες της ΕΕ τα παιδιά διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο φτώχειας, σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Ακόμη, βάσει εκτιμήσεων του Διεθνούς Κέντρου για τα Εξαφανισμένα και θύματα εκμετάλλευσης Παιδιά (International Centre for Missing and Exploited Children), το 2012 ο αριθμός των παιδιών που ενδέχεται να πέσουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης με σκοπό το κέρδος αναμένεται να αγγίξει τα 2.000.000 παγκοσμίως, ενώ εκτιμάται ότι θα εξαφανιστούν 8.000.000. Συνολικά, 300.000.000 παιδιά αυτής της γενιάς ενδέχεται να κακοποιηθούν σεξουαλικά πριν την ενηλικίωσή τους. Τα παραπάνω ανακοίνωσε η οργάνωση «Χαμόγελο του Παιδιού» με αφορμή τη σημερινή (11 Δεκεμβρίου) Παγκόσμια Ημέρα για το Παιδί, που είναι η 11η Δεκεμβρίου. Όπως επισημαίνει το Χαμόγελο, για το 2009 οι Τηλεφωνικές Γραμμές Βοήθειας σε όλο τον κόσμο δέχτηκαν 14.087.484 κλήσεις. Εδώ και 16 χρόνια, «Το Χαμόγελο του Παιδιού» έχει στηρίξει υλικά, ψυχολογικά, συναισθηματικά, κοινωνικά και ιατρικά περισσότερα από 30.000 παιδιά. Λόγω έλλειψης χώρων, η οργάνωση δεν είχε τη δυνατότητα να ανταποκριθεί στη φιλοξενία ακόμη 1.230 παιδιών. Ο αριθμός των παιδιών που έχουν ανάγκη αυξάνεται καθημερινά. Τα τελευταία χρόνια, ένας στους πέντε Έλληνες, παιδιά και ενήλικες, έχουν καλέσει στην Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή SOS 1056 του Χαμόγελου, με στόχο να καταγγείλουν ή να ζητήσουν στήριξη για την κάλυψη σημαντικής ανάγκης κάποιου παιδιού. «Το Χαμόγελο του Παιδιού» καταβάλλει καθημερινά υπεράνθρωπες προσπάθειες για την προστασία των παιδιών, την προάσπιση και τη διασφάλιση των «αυτονόητων» δικαιωμάτων τους, τόσο σε όλη την Ελλάδα, όσο και στον υπόλοιπο κόσμο, μέσω των διεθνών συνεργασιών του. www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ- ΜΠΕ



Τι να πει κανείς...Είναι ότι χειρότερο όλες οι δυσκολίες της ζωής και τα λάθη των πιο μεγάλων να περνάνε στα παιδιά...είναι κρίμα και τόσο άδικο...Πολλές φορές βλέπω παιδιά στους δρόμους κτλ, ταλαιπωρημένα ή και ακόμα παιδιά που πάνε σχολείο κτλ...κάποια τυχαίνει  να με κοιτούν ή να συναντηθεί το βλέμμα μας...και αλήθεια σας λέω...ντρέπομαι...ντρέπομαι που είμαι πιο μεγάλος και αυτά είναι σε μια τόσο δυσμενή κατάσταση...Μα πώς να νιώσεις όταν ακούς ότι παιδιά πάνε στο σχολείο και λιποθυμούν γιατί υποσιτίζονται;
..Όλοι μας βλέπουμε καθημερινά παιδιά στους δρόμους, πόσο δύσκολα περνάνε... Μια τέτοια σκηνή είδα και τις προάλλες και παραμένει ακόμα στο μυαλό μου...Ήταν πρωί, σε  δρόμο κάτω από το Σύνταγμα, κόσμος περιφερόταν από δω και από κεί, όπως και γώ που έψαχνα να βρώ ένα γραφείο. Κάπου εκεί στις κολώνες ενός νεοκλασικού κτηρίου, καθόταν ένα παιδάκι. Ηλικία δε μπορώ να καταλάβω, άλλωστε τόσο σκληρά που ζουν φαντάζουν μεγαλύτερα. Ήταν καθιστό κάτω και έπαιζε έναν σκοπό σε ένα μικρό ακορντεόν...Αυτό που με καθίλωσε ήταν ότι έκλαιγε, έκλαιγε με λυγμούς... 
... Σε όλα τα παιδιά αξίζει, το λιγοτερο ένα χαμόγελο...Μακάρι όλα τα παιδιά, μέρες γιορτινές που ρχονται, να χουν λόγο να χαμογελούν...

με αυτό το κατεξοχήν τραγούδι για παιδιά, κλείνω αυτήν ανάρτηση. Αφιερωμένο σε όλα τα παιδιά μα και όλους όσοι νιώθουν παιδιά (ένας εξ αυτών είναι ο γράφων, που πιστεύει παρά την πάροδο των χρόνων, ένα μικρό παιδί, θα κρύβεται πάντα μέσα του!)





14/12 και βρήκα αυτό το πολύ ωραίο άρθρο
(πηγή http://tinyurl.com/bukotwu)


Πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά;


«Γιαγιά, μη φοβάσαι που δεν έχετε λεφτά με τον παππού, θα σας δώσω εγώ από αυτά που έχω στον κουμπαρά μου». Τα λόγια αυτά ανήκουν σε επτάχρονη μαθήτρια του Δημοτικού. Ήταν ο τρόπος της να παρηγορήσει τους «μεγάλους» της οικογένειας, που -όπως καταλάβαινε- ήταν στενοχωρημένοι με όσα άκουγαν στην τηλεόραση. «Μαμά, γιατί δεν ξαναπάμε στο κολυμβητήριο;». Αυτή ήταν η απορία οκτάχρονου αγοριού, για το οποίο το κολύμπι στο κολυμβητήριο της περιοχής -πριν αυτό κλείσει γιατί δεν είχε χρήματα για να εξασφαλίσει τη θέρμανση του χώρου- ήταν μέρος της ειδικής αγωγής του, της θεραπείας του.
Χρόνια τώρα, η Παγκόσμια Ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού σήμαινε για τους περισσότερους συγκινητικά τηλεοπτικά σποτ για τα παιδιά της Αφρικής ή, το πολύ, για τα δικά μας «παιδιά των φαναριών». Και φέτος, τα «παιδάκια στην Αφρική» -με τα οποία μας γέμιζαν τύψεις οι γονείς για να φάμε το φαΐ μας σε μια ανέμελη (και γι’ αυτό μακρινή) παιδική ηλικία- δεν χόρτασαν. Τα «παιδιά των φαναριών» δεν ζεστάθηκαν, δεν πήγαν σχολείο. Όμως φέτος, θέλω να γράψω για κάποια άλλα, πιο κοντινά στους περισσότερους παιδιά.
Τι λένε τα τελευταία νέα; Στην Ελλάδα του 2011 -αυτή που πριν λίγα χρόνια έμπαινε στη ζώνη του ευρώ και διοργάνωνε φαντασμαγορικούς Ολυμπιακούς Αγώνες- υπάρχουν παιδιά που υποσιτίζονται, που πηγαίνουν στο σχολείο νηστικά. Υπάρχουν παιδιά που διαβάζουν από φωτοτυπίες και άλλα που κάνουν δεκάδες χιλιόμετρα καθημερινά για να φτάσουν μέχρι το σχολείο. Υπάρχουν παιδιά που υφίστανται κάθε είδους εκμετάλλευση και βία -και τα παιδιά αυτά γίνονται όλο και περισσότερα, εξαιτίας της κοινωνικής περιθωριοποίησης που γεννάει η φτώχεια. Υπάρχουν παιδιά που δεν λαμβάνουν την απαραίτητη τακτική ιατρική παρακολούθηση, που δεν εμβολιάζονται έγκαιρα, γιατί δεν καλύπτονται πλέον από το ασφαλιστικό τους ταμείο και οι γονείς τους αδυνατούν να πληρώσουν το κόστος.
Χειρότερο ωστόσο από αυτή την κατά συρροή παραβίαση της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Παιδιού είναι ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν στην Ελλάδα του 2011 στερούνται το βασικότερο πλεονέκτημα της παιδικής ηλικίας: την ανεμελιά και την αθωότητα. Αυτή που κανονικά δίνει στο κάθε παιδί την ευκαιρία να αναπτυχθεί ομαλά και να ξεδιπλώσει σταδιακά όλες του τις δυνατότητες, για να γίνει στο μέλλον ένας ολοκληρωμένος και ευτυχισμένος ενήλικας. Ευαίσθητοι δέκτες της παραμικρής μεταβολής στο οικογενειακό και στο ευρύτερο κοινωνικό τους περιβάλλον, τα παιδιά αντιλαμβάνονται τη γενικευμένη ανησυχία και κατάθλιψη που σταδιακά σκεπάζει τα πάντα γύρω τους. Καταλαβαίνουν πότε υπάρχει πρόβλημα στην οικογένεια, αν οι γονείς είναι ανήσυχοι ή στενοχωρημένοι, πότε τα λεφτά δεν φτάνουν για να βγάλει η οικογένεια τον μήνα ή αν η μαμά έμεινε άνεργη. Το παιδικό στρες ανεβαίνει κατακόρυφα.
Η κατάσταση ωστόσο δεν είναι μη αναστρέψιμη. Τα σημερινά παιδιά έχουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα. Έχουν αύριο. Η εικόνα του δικού τους αύριο, αν αυτό θα είναι χρωματιστό ή γκρίζο, δεν έχει ακόμα ζωγραφιστεί. Καθημερινά όμως, όλοι μας, με όσα κάνουμε και, κυρίως, με όσα δεν κάνουμε -δεν εξεγειρόμαστε, δεν αντιδρούμε, δεν αλλάζουμε κατεύθυνση στη ζωή μας και στη χώρα- βάζουμε κι από μια πινελιά στο μέλλον αυτό. Από εμάς εξαρτάται αν τα σημερινά παιδιά θα έχουν μια παιδική ηλικία «λειψή» και ένα μέλλον αβέβαιο ή αν θα έχουν την τύχη να μεγαλώσουν μέσα σε μια νέα, διαφορετική εποχή, που θα έχει αισιοδοξία, θα έχει αλληλεγγύη και θα έχει κοινωνική δικαιοσύνη.

* Η Δανάη Κολτσίδα είναι δικηγόρος.

Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011

H τυφλή κοπέλα! (ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟΙ)...


καλημέρα και καλό σαββατοκύριακο! μια πολύ όμορφη ιστορία, που με άγγιξε και μου έβγαλε ένα κομμάτι του "ανθρώπου" που κρύβεται μέσα μου...



Κάποτε ήταν μια τυφλή κοπέλα μισούσε τον εαυτό της που γεννήθηκε έτσι...αν και είχε μια όσο γινόταν φυσιολογική Ζώη ήταν απόμακρη και ακόμα και οι γονείς της με το ζόρι πολλές φορές έπαιρναν και μια της λέξη. Η κοπέλα αυτή είχε ένα φίλο … την στήριζε της συμπαραστεκόταν πάντα. Ήταν δίπλα της την άκουγε … και για εκείνη ήταν ο μοναδικός άνθρωπος που μπορούσε να ανοιχτεί να πει όσα νιώθει.” Μ αρέσει να βλέπω τον κόσμο μέσα από τα μάτια σου” του είπε σε ένα περίπατο τους που εκείνος της περιέγραφε με κάθε λεπτομέρεια το τι γινόταν και τι έβλεπε.. Αυτό είναι το όνειρο μου να δω κάποτε τον κόσμο όπως και συ” ”Σου υπόσχομαι να πραγματοποιήσω αυτή σου την επιθυμία … Ένα χρόνο αργότερα κατάφερε να βρεθεί δότης στο εξωτερικό και η κοπέλα επί ένα μήνα μεταφέρθηκε στο εξωτερικό για την εγχείριση ... με το φίλο της επικοινωνούσαν σπάνια ειδικά τις τελευταίες μέρες. Τελικά η επιστροφή της στο σπίτι άργησε ένα εξάμηνο μιας και οι γονείς της αποφάσισαν να κάνουν ένα ταξίδι στην Ευρώπη. Όταν γύρισε ο πρώτος που αντίκρισε ήταν εκείνος ... πάγωσε! “Είσαι και συ…;” ”Ναι είμαι τυφλός, είχα ένα ατύχημα δεν στο είπα από το τηλέφωνο ... δεν λέγονται έτσι αυτά … τέλος πάντων” είπε και έβγαλε ένα κουτάκι από την τσέπη του ... “Είχαμε δώσει μια υπόσχεση ... θα με παντρευτείς τώρα που βλέπεις”. Το κορίτσι αρνήθηκε τρομοκρατήθηκε δεν ήθελε να περάσει μια ζωή έτσι … οπότε εκείνος αποφάσισε να φύγει αφήνοντας ένα γράμμα ”Σου υποσχέθηκα να σε κάνω μια μέρα να δεις μέσα από τα μάτια μου ... τελικά τα κατάφερα τήρησα την υπόσχεση μου … άσχετα αν αθέτησες την δικιά σου ... Σ αγαπώ να προσέχεις τα μάτια μου”. Το κορίτσι όσο και αν έκλαιγε όσο και αν τον έψαχνε ήταν πλέον αργά…

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

1η Δεκεμβρίου...


καλημέρα και καλό μήνα σε όλους! Δεκέμβρης, μήνας γιορτών, Χριστούγεννα κτλ! Ελπίζω πραγματικά οι μέρες που θα ρθουν να ναι πολύ όμορφες για όλους...

1η Δεκεμβρίου, παγκόσμια μέρα κατά του AIDS η σημερινή, έτσι αφιερώνουμε λίγες γραμμές...



Η 1η Δεκεμβρίου είναι μια ημέρα αφιερωμένη στον αγώνα κατά του HIV/AIDS. Μιας επιδημίας που σόκαρε πριν χρόνια με την εμφάνισή της τον κόσμο και που μέχρι σήμερα, οι επιστήμονες προσπαθούν να σώσουν από αυτήν τους ασθενείς και παράλληλα να ενημερώσουν αυτούς που είναι φορείς της άγνοιας.


Το Αids (Acquired Immune Deficiency Syndrome) ή αλλιώς Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας είναι μια λοιμώδης νόσος η οποία οφείλεται στον ιό HIV (Human Immunodeficiency Virus) ο οποίος προσβάλλει και καταστρέφει το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου, το οποίο μας προστατεύει από κάθε είδους ασθένεια. Το Aids αποτελεί το τελικό στάδιο μόλυνσης από τον HIV. Σύμφωνα με τους ερευνητές,  ο HIV μεταφέρθηκε πριν από πολλά χρόνια στον άνθρωπο από τον χιμπατζή, πιθανώς, μετά την έκθεση κυνηγών σε μολυσμένο αίμα.
Μπορεί λοιπόν ο χιμπατζής να μην πεθαίνει από τον ιό ο οποίος βρίσκεται στο DNA του, ο άνθρωπος όμως προσβάλλεται από τον ιό ο οποίος καταλήγει στη νόσο του Aids. Τη δεκαετία του ’70 η λοίμωξη έλαβε διαστάσεις επιδημίας στην Αφρική, ενώ ήταν το 1981 όταν η «παράξενη» αυτή ασθένεια εντοπίστηκε σε νεαρούς ομοφυλόφιλους στις ΗΠΑ. Τα επόμενα χρόνια θεωρήθηκε ότι η ασθένεια προσβάλλει συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού, όπως ομοφυλόφιλους ή τοξικομανείς, σύντομα όμως, η εντύπωση αυτή αποδείχθηκε λανθασμένη.
Το Αids δεν μεταδίδεται μόνο από τη ομοφυλόφιλη ή ετεροφυλόφιλη, σεξουαλική επαφή (χωρίς τη χρήση προφυλακτικού). Μεταδίδεται επίσης από μολυσμένες σύριγγες ή άλλα αντικείμενα που εισχωρούν ενδοφλέβια, με μετάγγιση μολυσμένου αίματος, με κοινή χρήση αντικειμένων (που μπορεί να έχουν πάνω τους υπολείμματα από αίμα) όπως ξυραφάκια ή οδοντόβουρτσες καθώς και από τη μητέρα στο παιδί, κατά την κύηση, τον τοκετό ή το θηλασμό. Όπως έχει υπολογιστεί, μέσα σε 1 έως 10 χρόνια μετά τη μόλυνση από τον ιό, το 80% των ατόμων αναπτύσσουν Aids.

Ο ιός θεωρείται αργός, γι’αυτό και η περίοδος επώασης όπως ονομάζεται χαρακτηριστικά, μπορεί να διαρκέσει τόσα πολλά χρόνια μέχρι να εμφανίσει το άτομο, τα πρώτα συμπτώματα.

Τι προκαλεί στον άνθρωπο η μόλυνση από τον HIV; Μπαίνοντας ο ιός στο αίμα, αυτό που καταφέρνει είναι να καταστρέψει όλα τα αμυντικά όπλα που έχει ο ανθρώπινος οργανισμός, με τα οποία εξολοθρεύει μικρόβια και μικροοργανισμούς που υπάρχουν. Σαν αποτέλεσμα, η άμυνα του οργανισμού πέφτει και προσβάλλεται ευκολότερα από ιούς και λοιμώξεις, τους οποίους θα μπορούσε ν’αντιμετωπίσει αποτελεσματικά εάν ήταν υγιής. Αυτό σημαίνει ότι κάποια στιγμή εμφανίζει σοβαρή απώλεια ανοσίας και γίνεται ευάλωτος σε μολύνσεις και μερικά είδη καρκίνου. Τα φάρμακα, βοηθούν σημαντικά εάν ληφθούν έγκαιρα. Δυστυχώς όμως, εάν η ασθένεια προχωρήσει, η κατάληξη είναι πάντα μοιραία.
Πώς γίνεται η διάγνωση του ιού;  Αυτό που απαιτείται, είναι να κάνει κάποιος ένα τεστ αντισωμάτων του ιού στο αίμα. Αν όμως το άτομο, είναι φορέας του ιού (οροθετικός), δηλαδή έχει μολυνθεί δεν έχει όμως ακόμα νοσήσει, σημαίνει ότι – εν αγνοία του και μέχρι να πάρει τ’αποτελέσματα των εξετάσεων- μπορεί να μεταδώσει την ασθένεια και σε άλλους εάν δεν πάρει τις απαραίτητες προφυλάξεις.
O ιός δεν μεταδίδεται από:

Τη θάλασσα ή τις πισίνες

Τον ιδρώτα
Το σάλιο
Την τουαλέτα
Την κοινή χρήση πιάτων, ρούχων, ποτηριών
Τις αγκαλιές, τη χειραψία, το φιλί.

Τι λέει η επιστήμη για το μέλλον:
Η Επιστήμη προσπαθεί όλα αυτά τα χρόνια και ελπίζει ότι στο μέλλον θα καταφέρει να βρει μια αποτελεσματική μέθοδο, για την οριστική θεραπεία της HIV λοίμωξης. Μέχρι τότε, η ενημέρωση, η πρόληψη και έγκαιρη χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής, βοηθούν στον περιορισμό εξάπλωσης της νόσου. Το 2012 πάντως φαίνεται ότι έρχεται με την ελπίδα ενός καινούργιου εμβολίου-εξολοθρευτή της νόσου.
Άρθρο που δημοσιεύθηκε στα ΝΕΑ (1-4-2011) με τίτλο: «Σύντομα οι δοκιμές νέου εμβολίου κατά του AIDS»,  υποστηρίζει ότι τον καινούργιο χρόνο θα γίνουν σε ανθρώπους δοκιμές ενός νέου εμβολίου που θα προσπαθήσει να θέσει υπο έλεγχο την εισβολή του ιού HIV που προκαλεί AIDS. Οι επιστήμονες μάλιστα υποστηρίζουν ότι ο καινοτόμος μηχανισμός δράσης, του επιτρέπει να μεταλλάσσεται ώστε να προλαβαίνει τις μεταλλάξεις του ιού.
Τα δεδομένα της HIV λοίμωξης στην Ελλάδα σύμφωνα με το ΚΕ.ΕΛ.Π. ΝΟ είναι τα εξής:
-Σύμφωνα με το σύστημα υποχρεωτικής δήλωσης HIV/AIDS μέχρι και τις 31 Οκτωβρίου 2011, έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα, 11.340 περιστατικά HIV λοίμωξης. Από τα άτομα αυτά, οι 3.235 είναι διαγνωσμένοι με τον ιό του Aids, 2.152 έχουν πεθάνει ενώ 5.500 είναι ασθενείς υπό θεραπεία.
-Aπό το 2002 και μετά, η πορεία της HIV λοίμωξης στη χώρα μας, παρουσιάζει ανοδική πορεία.
-Την περίοδο Ιανουαρίου-Οκτωβρίου 2011 δηλώθηκαν στο ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ 803 περιπτώσεις HIV λοίμωξης. Οι 686 αφορούσαν άνδρες και οι 117 γυναίκες. Σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο, δηλώθηκαν 276 περισσότερα νέα κρούσματα (αύξηση κατά 53%).
-Το πρώτο δεκάμηνο του 2011 παρατηρήθηκε μια σημαντική αλλαγή στα χαρακτηριστικά της επιδημίας του HIV στην Ελλάδα. Την περίοδο Ιανουαρίου-Οκτωβρίου 2011 δηλώθηκαν 190 νέα κρούσματα σε ΧΕΝ (χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών) κυρίως από Αττική. Η αύξηση συγκριτικά με το αντίστοιχο περσινό διάστημα άγγιξε το 1260% καθώς, η λοίμωξη στον πληθυσμό των ΧΕΝ κινούνταν στο παρελθόν σε χαμηλά επίπεδα.
- O μεγαλύτερος αριθμός περιστατικών του HIV καταγράφεται μεταξύ των ομοφυλόφιλων ανδρών.
Η δήλωση των κρουσμάτων AIDS (νόσου HIV) ξεκίνησε στην Ελλάδα το 1984, ενώ η δήλωση των οροθετικών ατόμων ξεκίνησε στην Ελλάδα το 1998. Και ο δυο περιπτώσεις, είναι ανώνυμες, απόρρητες και υποχρεωτικές σύμφωνα με Υπουργικές Αποφάσεις.
Δικό μου σχόλιο...
Τι να πει κανείς γι αυτήν την επιδημία, που εδώ και χρόνια αφανίζει κόσμο; Όλο αυτό είναι τόσο θλιβερό...Πολύ πιο θλιβερό είναι αυτό που διάβαζα σε μια εφημερίδα πρόσφατα, μα νομίζω έτρεξε και σαν είδηση στο internet. Κάνοντας ρεπορτάζ για τις επιπτώσεις της οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα, εκτός των άλλων, αναφερόταν ότι η αύξηση στα κρούσματα του AIDS τον τελευταίο καιρό, εν μέρει οφείλεται, στο ότι πολλοί, ας μου επιτραπεί ο όρος, "τρυπιούνται" με μολυσμένες σύριγγες, προκειμένου να γίνουν δικαιούχοι επιδόματος 700 ε αν θυμάμαι καλά...πόσο τραγικά είναι όλα αυτά... Ελπίζω, να υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που να ενημερώνουν και να ευαισθητοποιούν τον κόσμο, ειδικά τους νέους...

Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2011

Σοκαριστικό!πόσο απάνθρωποι μπορούμε να γίνουμε...

πραγματικά σοκαριστικό..ένα βίντεο που ένα δίχρονο παιδάκι πατήθηκε από δύο φορτηγά και πέρασαν τόσοι περαστικοί χωρίς να βοηθήσουν για να ρθει μια γυναίκα (19ος περαστικός)και να βοηθήσει...το παιδάκι αυτό είναι σε κώμα και σύμφωνα με το άρθρο δύσκολα θα επιζήσει...

Το video είναι από κάμερα ασφαλείας, ωστόσο οι φωτό και το ίδιο το video είναι πολύ σκληρά!...
για αυτό δε το βάζω κατευθείαν, για να μη δημιουργήσω προβλήματα...αν θέλετε το βλέπετε, πάντα με δική σας ευθύνη!
Εντούτοις, κατά τη ταπεινή μου άποψη, ότι είναι σκληρά ή δυσάρεστα κτλ δε σημαίνει ότι πρέπει να κλείνουμε τα μάτια...απεναντίας, πρέπει να μας "αφυπνίζουν" και να μας υπενθυμίζουν ότι είμαστε 
Α Ν Θ Ρ Ω Π Ο Ι!
...και σίγουρα αυτά που μόλις έγραψα έχουν πρώτο αποδέκτη εμένα!..

με πολύ έντονα συναισθήματα γράφω τις τελευταίες λέξεις αυτής της ανάρτησης...μέσα από όλα αυτά που κατακλίζουν το μυαλό μου αυτές τις στιγμές είναι το παιδάκι να καταφέρει να ζήσει...και σίγουρα αυτό που χω ξαναγράψει και άλλες φορές, να γίνουμε όλοι λίγο καλύτεροι ΑΝΘΡΩΠΟΙ!

Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2011

παγκόσμια ημέρα για τη τρίτη ηλικία


παγκόσμια ημέρα για τη τρίτη ηλικία σήμερα, και αφιερώνουμε και μεις λίγες γραμμές γι αυτούς τους ανθρώπους...



1η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία» εορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου. Υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990, για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για τους ηλικιωμένους, το 2000 ζούσαν σε όλο τον πλανήτη 600 εκατομμύρια άνθρωποι ηλικίας άνω των 60 ετών. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2025, ο αριθμός αυτός θα έχει φτάσει το 1,2 δισεκατομμύρια, ενώ το 2050 θα έχει ξεπεράσει τα 2 δισεκατομμύρια.
Στην χώρα μας, η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία αναφέρει ότι ο πληθυσμός ηλικίας άνω των 60 ετών ξεπερνούσε το 2004 τα 2.547.000 άτομα, με τις γυναίκες να είναι περισσότερες από τους άνδρες. Το 17,1% του πληθυσμού της χώρας μας ανήκει στην ηλικιακή ομάδα άνω των 65 ετών, ενώ η πρόβλεψη για το άμεσο μέλλον είναι το 2020 να πλησιάζει το 24%. Με τα δημογραφικά δεδομένα, λοιπόν, που έχουμε, σε λίγα χρόνια, το ¼ των κατοίκων αυτής της χώρας θα ανήκει στην ευαίσθητη αυτή ομάδα!
Εκ των πραγμάτων, οι άνθρωποι της Τρίτης Ηλικίας, αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της Ελληνικής Κοινωνίας. Παρά το ότι συνηθίζουμε να αναφερόμαστε σε αυτούς με τον όρο: «οι απόμαχοι της ζωής», οι ηλικιωμένοι σήμερα συμβάλλουν αποφασιστικά στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, αφού στην  εποχή μας παίζουν έναν ολοένα σημαντικότερο ρόλο, μέσω του εθελοντικού έργου τους, της μετάδοσης των εμπειριών και των γνώσεών τους, της βοήθειας που δίνουν στα παιδιά τους αναλαμβάνοντας να φροντίζουν τα εγγόνια τους, αλλά και της αυξανόμενης συμμετοχής τους στην αγορά εργασίας.
Η Ελληνική Κοινωνία και η Ελληνική Πολιτεία, έχουν βαθύτατη υποχρέωση απέναντι στους ανθρώπους αυτούς, όχι μόνο για τη συνεχιζόμενη προσφορά τους, αλλά και για λόγους ευαισθησίας απέναντι σε μια ομάδα πολιτών που καθίστανται εκ των πραγμάτων όλο και πιο αδύναμοι. Έχουμε, λοιπόν, όλοι την υποχρέωση να φροντίζουμε για την ασφαλή και αξιοπρεπή διαβίωσή τους.
Η ΓΡΑΜΜΗ ΖΩΗΣ, με τα προγράμματα και τις δομές που αναπτύσσει, προσπαθεί βασισμένη στην εθελοντική προσφορά να βοηθήσει όσο μπορεί στην κατεύθυνση αυτή. Το Κόκκινο Κουμπί, το πρόγραμμα του Εθελοντή Γείτονα, η Πανελλήνια Τράπεζα Αίματος για την Τρίτη Ηλικία, η Στήριξη μεσω των ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών της Κοινωνικής μας Υπηρεσίας, η Νομική μας Υπηρεσία, το πρόγραμμα SILVER ALERT, η Γραμμή 1065 για καταγγελίες κακομεταχείρισης και κακοποίησης ηλικιωμένων, είναι κάποιες από τις υπηρεσίες που προσπαθούν να παρέχουν στους ηλικιωμένους το αίσθημα ασφάλειας, κοινωνικοποίησης και αξιοπρέπειας που πρέπει να έχει κάθε πολίτης αυτής της χώρας. Αυτά με τις μικρές μας δυνάμεις μπορούμε να προσφέρουμε, με τη βοήθεια των Εθελοντών και των Συνεργατών μας.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, αισθανόμαστε την ανάγκη να υπενθυμίσουμε στην Πολιτεία τις δικές της υποχρεώσεις απέναντι στους ανθρώπους αυτούς.
Σήμερα, τα άτομα της τρίτης ηλικίας, τα «Τιμημένα Γηρατειά», βιώνουν τη χειρότερη  εποχή τους. Η  σύνταξή τους δεν τους καλύπτει το μήνα. Δεν υπάρχουν  δομές φιλοξενίας  για  μοναχικούς ηλικιωμένους ή είναι ελάχιστες. Το Πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι» είναι σημαντικό, αλλά  χρειάζεται ενίσχυση.   Η κοινωνική ασφάλιση είναι ανύπαρκτη. Δεν έχουν σωστή Ιατρική, Φαρμακευτική και Νοσοκομειακή Περίθαλψη.
Οι ηλικιωμένοι, οι συνταξιούχοι και γενικά τα άτομα της τρίτης ηλικίας  χρειάζονται σεβασμό. Σεβασμό στην προσωπικότητα και την αξιοπρέπειά τους. Δικαιούνται αξιοπρεπείς συντάξεις και σωστή ιατροφαρμακευτική  και νοσοκομειακή περίθαλψη. Δικαιούνται να νοιώθουν ασφάλεια που μόνο το Κράτος μπορεί να τους την παρέχει. Δικαιούνται τα αυτονόητα για κάθε άνθρωπο.
Για να μπορούν  χωρίς άγχος να γιορτάζουν αυτήν την μέρα που  τους είναι αφιερωμένη. Για να μπορούν με ελπίδα να βλέπουν την επόμενη μέρα. Για να μην νοιώθουν ότι είναι βάρος στα παιδιά τους.
Για να μπορούν να ζουν!

Πελίνα Θεοδοσίου
Υπεύθυνη Τύπου και Επικοινωνίας
Τ: 210 6917125, 210 6990885

(από το site  http://www.lifelinehellas.gr)

Στην Αφρική υπάρχει μια παλιά παροιμία για τους ηλικιωμένους η οποία λέει: “Αυτό που ένας  ηλικιωμένος βλέπει όταν κάθεται στο έδαφος,  ένας νέος δεν μπορεί να το δει ακόμη και αν κάθεται πάνω σε ένα δέντρο”.
Την 1η Οκτωβρίου γιορτάζουμε την Παγκόσμια ημέρα της τρίτης ηλικίας. Υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990, για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν.Όλοι οι ηλικιωμένοι άνθρωποι αποζητούν και δικαιούνται την ζεστασιά, την φροντίδα και την αγάπη μας.  Οι παππούδες δικαιούνται να απολαύσουν τα ξεχωριστά προνόμια που έχει ο ρόλος της γιαγιάς ή του παππού.Συμβάλλουν διαφορετικά στη ψυχοσυναισθηματική εξέλιξη του παιδιού, είναι αυτοί που θα πουν ιστορίες, που θα επιτρέψουν ένα γλυκό παραπάνω, ή που θα κάνουν μαζί με τα εγγόνια τους «ζαβολιές» γελώντας και συμφωνόντας ότι «δεν θα πουν τίποτα στην μαμά και στον μπαμπά». Είναι αυτοί, που έχοντας υπάρξει γονείς στο παρελθόν, δικαιούνται πλέον να ξενοιάσουν, να εμπιστευτούν τα παιδιά τους στο γονεϊκό ρόλο, και να κακομάθουν και λίγο τα εγγόνια τους.


το παρόν κείμενο, οι δύο σύνδεσμοι και το video που ακολουθεί, είναι από τo Ιστολόγιο της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης της Βέροιας, (http://blog.libver.gr/blog/?p=1545).


κλείνω με αυτό το video, αφιερωμένο σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που αποτελούν τη τρίτη ηλικία, δείχνοντας και κατ' αυτόν τον τρόπο την εκτίμηση και το σεβασμό μας προς αυτούς!

Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011

οδική συμπεριφορά...


αφορμή για αυτή την ανάρτηση στάθηκε 1 ακόμα θάνατος ενός παιδιού 16 χρονών στη πατρίδα Κεφαλονιά, συγκεκριμένα στους Ελλειούς, που οδηγούσε μηχανάκι (ενώ ένα άλλο παιδί 18 χρονών -από πίσω είναι σοβαρά τραυματισμένο).. Δε έχει σημασία από που ήταν κτλ...απλά αυτό το θλιβερό συμβάν στάθηκε αφορμή γι αυτήν την ανάρτηση...
Ούτε ξέρω πώς και γιατί (κάτι ακούστηκε για σούζα κτλ)όμως επαναλαμβάνω αυτό το συμβάν ήταν η αφορμή , ένα ερέθισμα προβληματισμού, ένα ερέθισμα στη μνήμη για να μου θυμίσει περιστατικά και πολλά πολλά άλλα...

Όπως έγραψα και στον τίτλος αυτής της ανάρτησης..οδική συμπεριφορά...πόσο σωστή είναι...τι να πούμε ειδικά για τα μηχανάκια..Κατ' αρχάς η οδήγηση χωρίς κράνος, οδήγηση με μεγάλη ταχύτητα, ελιγμοί και σούζες...Επίσης ένα τρισάθλιο, και εξαιρετικά επικίνδυνο είναι που ελίσσονται ανάμεσα στα αυτοκίνητα σε μποτιλιαρίσματα, φανάρια, ή για το πόσες φορές περνάτε με κόκκινο...ΠΟΙΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ;
Είναι και πολλά πολλά άλλα όπως να οδηγεί ο πατέρας με το μικρό παιδάκι μπροστά...
και πολλά πολλά άλλα...
για να καταλήξουμε στα παιδιά νέους...νομίζω πως έχει παρεξηγηθεί ο ρόλος του μηχανακιού...Είναι ένα μεταφορικό μέσο...όχι μέσο επίδειξης και φιγούρας...Τουλάχιστον οι γονείς που πολλές φορές πληρώνουν το λένε αυτό;Ένα άλλο πάλι είναι το πόσοι από τους νέους οδηγούς έχουν χαρτιά (δίπλωμα, άδεια).Αυτό το λέω όχι γιατί με το δίπλωμα σημαίνει ότι έχει μάθει κανέις (έτσι όπως γίνονται οι εξετάσεις ) αλλά τουλάχιστον ότι οδηγείτε σε νόμιμη ηλικία (κάτι είναι και αυτό, οι άδειες ανάλογα με κυβικά-ηλικία δε έχουν βγει τυχαία, πώς είναι δυνατόν ένα 15 χρονο να ελέχγει 200 ή 600 cc;
Επίσης, άλλο θέμα είναι το κράνος...πολλοί δυστυχώς αγοράζουν μηχανάκι χωρίς κράνος..άλλοι πάλι το χουν στον αγκώνα, για να το βάλουν όταν πέσουν σε μπλόκο, καθώς χαλά το μαλλί...
Σίγουρα οι περισσότεροι από μας έχουμε κάνει λάθη, πολλά λάθη..Το ότι κάναμε λάθη δε σημσίνει ότι π΄ρεπει να συνεχίζουμε ή να αφήνουμε και τους άλλου ειδικότερα νέους να κάνουν...αντιθέτως πρέπει να προσσπαθούμε να τα αποτρέπουμε...Αυτό προυποθέτει να μαστε και με λογικοί άνθρωποι και πολλά πολλά πράγματα όπως εκπαίδευση στα σχολεία (κυκλοφοριακή αγωγή κτλ).Σημαντική ευθύνη έχουν και οι γονείς, μιας και συνήθως είναι αυτοί που βάζουν αν ίχι όλο το ποσό, μέρος),τουλάχιστον ας αγουράζουν και ένα κράνος, και παράλληλα ας πούνε και δυο πράγματα...και ας μη ξεχνάμε...δε αρκεί πάντα να προσέχουμε εμείς, αλλά να προσέχουν και οι άλλοι με ό,τι αυτό συνεπάγεται...
Τέλος αν δε έχουμε εμπλακεί σε κάποιο ατύχημα, σίγουρα οι περισσότεροι από μας έχουμε δει...ξέρουμε πόσο εύκολο είναι να συμβεί...

Τέλος κάποιοι λόγοι που γίνονται είναι η φιγούρα, η βιασύνη για δουλειές κτλ...πόσο σημαντικά είναι όλα αυτά σε σχέση με τη ζωή μας που είναι ΜΟΝΟ ΜΙΑ;

Ελπίζω αυτό το συμβάν να ταν το τελευταίο...
ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΚΡΑΝΟΣ , ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΣ
(με ό,τι μπορεί συμπεριλαμβάνουν αυτές οι λέξεις...)
και ενα γενικότερο μήνυμα...
ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΤΟ.