Μπορείτε να επικοινωνήσετε με το διαχειριστή του blog μέσω του e-mail
dionysioss.blogspot.com@gmail.com
Σχόλια, παρατηρήσεις, προτάσεις και
ό,τι άλλο θέλετε για να γίνει αυτή η προσπάθεια καλύτερη...

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

οδική συμπεριφορά...


αφορμή για αυτή την ανάρτηση στάθηκε 1 ακόμα θάνατος ενός παιδιού 16 χρονών στη πατρίδα Κεφαλονιά, συγκεκριμένα στους Ελλειούς, που οδηγούσε μηχανάκι (ενώ ένα άλλο παιδί 18 χρονών -από πίσω είναι σοβαρά τραυματισμένο).. Δε έχει σημασία από που ήταν κτλ...απλά αυτό το θλιβερό συμβάν στάθηκε αφορμή γι αυτήν την ανάρτηση...
Ούτε ξέρω πώς και γιατί (κάτι ακούστηκε για σούζα κτλ)όμως επαναλαμβάνω αυτό το συμβάν ήταν η αφορμή , ένα ερέθισμα προβληματισμού, ένα ερέθισμα στη μνήμη για να μου θυμίσει περιστατικά και πολλά πολλά άλλα...

Όπως έγραψα και στον τίτλος αυτής της ανάρτησης..οδική συμπεριφορά...πόσο σωστή είναι...τι να πούμε ειδικά για τα μηχανάκια..Κατ' αρχάς η οδήγηση χωρίς κράνος, οδήγηση με μεγάλη ταχύτητα, ελιγμοί και σούζες...Επίσης ένα τρισάθλιο, και εξαιρετικά επικίνδυνο είναι που ελίσσονται ανάμεσα στα αυτοκίνητα σε μποτιλιαρίσματα, φανάρια, ή για το πόσες φορές περνάτε με κόκκινο...ΠΟΙΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ;
Είναι και πολλά πολλά άλλα όπως να οδηγεί ο πατέρας με το μικρό παιδάκι μπροστά...
και πολλά πολλά άλλα...
για να καταλήξουμε στα παιδιά νέους...νομίζω πως έχει παρεξηγηθεί ο ρόλος του μηχανακιού...Είναι ένα μεταφορικό μέσο...όχι μέσο επίδειξης και φιγούρας...Τουλάχιστον οι γονείς που πολλές φορές πληρώνουν το λένε αυτό;Ένα άλλο πάλι είναι το πόσοι από τους νέους οδηγούς έχουν χαρτιά (δίπλωμα, άδεια).Αυτό το λέω όχι γιατί με το δίπλωμα σημαίνει ότι έχει μάθει κανέις (έτσι όπως γίνονται οι εξετάσεις ) αλλά τουλάχιστον ότι οδηγείτε σε νόμιμη ηλικία (κάτι είναι και αυτό, οι άδειες ανάλογα με κυβικά-ηλικία δε έχουν βγει τυχαία, πώς είναι δυνατόν ένα 15 χρονο να ελέχγει 200 ή 600 cc;
Επίσης, άλλο θέμα είναι το κράνος...πολλοί δυστυχώς αγοράζουν μηχανάκι χωρίς κράνος..άλλοι πάλι το χουν στον αγκώνα, για να το βάλουν όταν πέσουν σε μπλόκο, καθώς χαλά το μαλλί...
Σίγουρα οι περισσότεροι από μας έχουμε κάνει λάθη, πολλά λάθη..Το ότι κάναμε λάθη δε σημσίνει ότι π΄ρεπει να συνεχίζουμε ή να αφήνουμε και τους άλλου ειδικότερα νέους να κάνουν...αντιθέτως πρέπει να προσσπαθούμε να τα αποτρέπουμε...Αυτό προυποθέτει να μαστε και με λογικοί άνθρωποι και πολλά πολλά πράγματα όπως εκπαίδευση στα σχολεία (κυκλοφοριακή αγωγή κτλ).Σημαντική ευθύνη έχουν και οι γονείς, μιας και συνήθως είναι αυτοί που βάζουν αν ίχι όλο το ποσό, μέρος),τουλάχιστον ας αγουράζουν και ένα κράνος, και παράλληλα ας πούνε και δυο πράγματα...και ας μη ξεχνάμε...δε αρκεί πάντα να προσέχουμε εμείς, αλλά να προσέχουν και οι άλλοι με ό,τι αυτό συνεπάγεται...
Τέλος αν δε έχουμε εμπλακεί σε κάποιο ατύχημα, σίγουρα οι περισσότεροι από μας έχουμε δει...ξέρουμε πόσο εύκολο είναι να συμβεί...

Τέλος κάποιοι λόγοι που γίνονται είναι η φιγούρα, η βιασύνη για δουλειές κτλ...πόσο σημαντικά είναι όλα αυτά σε σχέση με τη ζωή μας που είναι ΜΟΝΟ ΜΙΑ;

Ελπίζω αυτό το συμβάν να ταν το τελευταίο...
ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΚΡΑΝΟΣ , ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΣ
(με ό,τι μπορεί συμπεριλαμβάνουν αυτές οι λέξεις...)
και ενα γενικότερο μήνυμα...
ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΤΟ.


2 σχόλια:

stavroulazerva είπε...

Τι να πω;;; Μόνιμα το ίδιο πρόβλημα. Δεν ξέρω... δεν έχουμε παιδεία, είμαστε εγωιστές και νομίζουμε ότι ξέρουμε τα πάντα; Δεν θέλουμε να φοράμε το κράνος, γιατί δεν μας ταιριάζει;;;; Και αυτό που αφήνεις πίσω, τι γίνεται μετά;;;; Κλείνει ένα, δύο σπίτια, για μια απερισκεψία.....
Ας ευχηθούμε τουλάχιστον να είναι το τελευταίο και το παιδί που έζησε να γίνει γρήγορα καλά!

ΔΙΟΝΥΣΗΣ είπε...

Συμφωνώ απόλυτα σε όσα γράφετε...χτες κάπου διάβαζα ότι το παιδί που έζησε και είχε μεταφερθεί με στην Αθήνα ξεπέρασε το κίνδυνο...θα κάνει κάποιες εγχειρήσεις κτλ για να διορθωθούν κάποια πράματα...το κακό βέβαια είναι και η ψυχολογία..επίσης διάβασα ότι οι γιατροι δε του χουν πεί για το άλλο παδί και δε δέχεται επισκέψεις...μόνο και μόνο αυτό που έπεται να αντιμετωπίσει είναι απίστευτα δύσκολο..εύχομαι να πάνε όλα καλά με το παιδί...και σύντομα όσες πληγές μπορούν να επωλουθούν..ενώ κάποιες άλλες που ίσως μείνουν ανοικτές να καταφέρει να μειώσει το πόνο, αυτός και αυτοί που θα ναι δίπλα του...Πάντως επειδή δε μπορύμε να αλλάξουμε μια εκπάιδευση που βουλιάζει, μπορούμε να αλλάξουμε εμείς και αν μπορούμε και τους γύρω μας...Θα ταν ευχής έργο για μένα έστω και ένας από αυτούς που διαβάζουν αυτές τις γραμμές να ευαισθητοποιηθεί..αυτό είναι που από δώ μπορώ να προσφέρω σε όλους , και αν το πετύχω-πετυχαίνω, πετυχαίνω όχι μόνο στόχο ύπαρξης αυτού του ιστότοπου, αλλά και στόχου ζωής!..